Nog 5 uur en dan zijn mijn jaren als twintiger achter mij. Ik concludeer dat ik oud word, omdat ik hier over nadenk onderweg naar huis van een zeskamp in Lutten, waar ik meedeed namens Gospelgroep Godiva. En ook omdat ik met pijn in mijn voet en een schram op mijn arm de afgelopen 10 jaar overzie.
Ze begonnen leuk, die twintiger jaren. Ik was in Moss toen ik 20 werd. En in datzelfde jaar kreeg ik mijn eerste officiele eigen koor. Ik ging verhuizen van Moss naar Bovensmilde, Zwolle, Assen, Emmen en weer terug naar Bovensmilde. Ik genoot van de koren en poogde op het conservatorium te komen. Ik fröbelde maar wat aan en ach, t kwam zoals t kwam.
Maar toch ging het afgelopen jaar knagen. Ik was bijna 30 en had voor mijn gevoel nog slechts in de tweede versnelling gereden (verwijzing naar de Friends-tune:P)
Wat moest ik, en wat kon ik. Gelukkig heb ik de afgelopen jaren ook veel geleerd, en ik ben blij dat ik nu als dertiger de stap kan zetten als officier van het Leger des Heils.
Na 10 jaar zal ik binnenkort mijn dirigeerstokje in de wilgen hangen. Met pijn in mijn hart neem ik afscheid van mijn koren, en later ook mijn vertrouwde omgeving en korps. Voor zolang als mij gegeven is. Zo stap ik dit decennium in. Ik maak geen oneindige plannen, ik heb in de afgelopen 10 jaar ook geleerd dat niets blijvend is. Terwijl je even achterom kijkt en niet oplet kun je zo iets dierbaars kwijtraken. Je kerkelijk thuis, je auto, een familielid. En ik zal me dan opnieuw moeten bezinnen op waar ik mee bezig ben, waar het om gaat.
Dus ik pak met goede moed mijn rugzakje en neem de afslag 30.. Al zal het wel wennen worden je leeftijd met een 3 te beginnen. Zucht...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten