Een leven met God?

Deze blog is op 16 mei 2010 geschreven op Hyves, maar wilde hem ook hier toevoegen.


De laatste weken heb ik verschillende kerkdiensten bezocht waarin telkens het thema God terugkwam, Wie is God, waar is God en kun je zonder God. Ook in verschillende boeken en artikelen las ik over dit thema. De dingen die gezegd werden, verbaasden me soms. Ik meen hier ook iets over te moeten zeggen. Dit is absoluut geen exegese, niet gebaseerd op een Bijbeltekst, geen wannabe-preek, geen theologisch-wetenschappelijk onderbouwd verhaal, maar slechts mijn beleving en een bescheiden reflectie over wat er de afgelopen weken gezegd en gelezen is, wat ik zelf denk. 

Wie is God? 
Al eeuwenlang word er gesproken over God, wie/wat hij is. Theologen, filosofen, iedereen weet er iets van lijkt het. In de kerk word vaak gesproken over God de Vader, de Almachtige, Schepper van hemel en aarde (Apostolische geloofsbelijdenis) Ik denk dat het er niet zo om gaat om God (en het bewijs daarvan) wetenschappelijk te onderbouwen, maar dat ik me meer afvraag, Wie is God voor mij. De Psalmen laten zien dat ook de Israelieten al ieder een eigen beeld hadden van God. voor sommigen was hij een Herder (23), voor anderen een Schuilplaats (46), Helper (54) Koning (74) etc etc. Zo is het denk ik onmogelijk God ten volle te kennen, mensen ervaren denk ik een deel van God, sommige meer, sommige minder. 

De dwaze zegt, er is geen God, zegt Psalm 53 Grappig, want tegenwoordig lijkt het erop dat juist mensen die zeggen in God te geloven voor dom uitgemaakt worden. De hoogopgeleide, (politiek-linkse?) Volkskrant lezende mensen geloven niet in God en als ze al geloven in een hogere macht noemen ze dat spiritueel. God is voor de dommen vinden ze. maar waarom zou je het beestje niet gewoon bij zijn (of haar) naam noemen. Heeft het te maken met het christelijk-kerkelijke beeld van God, en is dat misschien te beperkt? God is voor mij meer dan God de Vader. 

Kun je zonder God? 
Ja, zal de atheist zeggen. Nee, zeggen de christenen (en waarschijnlijk ook de moslims, joden, eigenlijk iedereen behalve de atheisten?) 
Voor mij geeft God mijn leven iets extra´s. Ik heb een periode gehad dat ik niet naar God omkeek, Tuurlijk, ik dirigeerde mijn christelijke koortjes en was regelmatig in de kerk te vinden, maar verder, moah, God en de Bijbel zeiden me niet zoveel. Toch liet God me niet los, en ik geloof dat hij me in de gemeente bracht waar ik nu ben. (ook zo´n mooie belofte in de kerk, God laat niet varen het werk dat zijn hand ooit begon. in de wereld, in mij, whereever) 
ik geloof dat ik een individu ben die een eigen verantwoordelijkheid heeft in de wereld. Voor mij is geloven een trits zoals Jan Hendriks dat beschrijft: mystiek (God), koinonia (gemeenschap) en diakonia (naastenliefde) 
Deze drie vind je in eigenlijk alle grote religies terug. Terecht merkte iemand in mijn omgeving (moslim) op dag God gewoon Allah is en andersom, alleen in een andere taal. Moslims, Joden, we aanbidden God.In onze verhalen in de Heilige boeken spreken we allemaal over Abraham, Mozes, Jakob. Christenen zijn daarin niet ´beter´ dan andere religieuzen. We hebben onze sterke en zwakke punten. Ik vind dat we mogen staan voor onze eigen standpunten, maar we hoeven dan niet andere standpunten of overtuigingen af te kraken. Het lijkt in mijn ogen een beetje op de atheisten. In mijn ogen zijn ze vooral bezig te bewijzen dat er vooral geen God is, en schoppen ze tegen God. Ik vind dat we meer onze sterke punten moeten laten zien, zonder af te geven op andere overtuigingen. 

God is gek? 
staat op de kaft van het boekje dat Kluun schreef voor de maand van de Spiritualiteit. 
Hm, ik weet niet. Als God gek is, zijn wij compleet geschift denk ik. Mensen gaan op de stoel van God zitten en vertellen ons van God wel en niet goed vind, wat God ergens van vind, enzovoort. Ik geloof dat de Bijbel een verzameling verhalen is van mensen die God ervoeren en daarover schreven. Het is een bundel getuigenissen waarin we God leren kennen. En ook Jezus, in het Nieuwe Testament. We kunnen er lessen uit halen, en er met elkaar over nadenken. Maar je kunt, vind ik, niet zeggen aan de hand van deze verhalen wat God wel en niet goed vind. Natuurlijk mag je wel iets zeggen, de mensen aansporen er over na te denken en hun verantwoordelijkheid te nemen op deze gebieden, maar ik denk dat verbieden niet meer van deze tijd is. 
En dat is wat anders dan dat je lid wordt of bent van een kerkgenootschap, die afspraken met elkaar heeft gemaakt. (hoe raar of oud ze ook mogen zijn) Als je lid word van zo´n groep weet je dat en houd je je eraan. Punt. En dan niet stiekem wel doen wat in de kerk afgesproken is dat je niet zult doen. Bij een voetbalclub ga je toch ook niet stiekem lopen volleyballen omdat je dat eigenlijk leuker vind? 

En Jezus? 
Jezus is de Zoon van God, word in de kerken gezegd en geleerd. 
Voor mij is dat niet een letterlijk kind, van God de Vader, maar kunnen we in Jezus zien dat goddelijke en menselijke naturen verenigd zijn. Voor mij is Jezus meer dan een profeet, meer dan een goed mens. Jezus is degene die door zijn dood gezorgd heeft voor een (vernieuwde) brug naar God. Ik heb er eens een tekening van gezien, en ik kan hier geen tekening plaatsen, maar de mens die samen met God leeft (Adam) dwaalt van God af (de tekening is een V, maar dan een kwartslag gedraaid). God herstelt meerdere malen de afstand tussen God en mens, maar de mens blijft zich afkeren, en moet offers brengen. Jezus is voor mij het offer, en herstelt daardoor de afstand tussen God en mensen. Hij liet zien hoe een leven met God en mensen kan zijn. Dat is een horizontale lijn EN een verticale. En niet een van beide, dat loopt uiteindelijk dood. Dat is voor mij een van de sterkere punten van het christelijk geloof. 
Zo is de combinatie van spiritualiteit, gemeenschap en naastenliefde voor mij echt geloven. Daar ontmoet ik God. 
En dan zal de aarde het horen (gaat dan heen en verkondig alle volken goede nieuws) dat God er is voor je, en ook dat God meer is dan een opvulling van de eenzaamheid, of een troostmiddeltje in de ellende (vrij naar een van de koornummers) Daar word ik echt blij van (sorry Mona) 

Excuses voor het lange verhaal, maar moest het even kwijt. 

Dit verhaal is geinspireerd (positief en negatief..) door: 
Evangelisatiedienst in Hoogeveen 
Campingdienst in Rheezerveen 
God is Gek - Kluun 
Verlangen en vertrouwen - Jan Hendriks 
en diverse lessen en gesprekken met mensen. Dank daarvoor!!